Tijd te kort

Nu wij zo’n beetje gesetteld zijn vliegen de weken hier voorbij. Deels is dat omdat we allebei vol in het werk zitten, maar daarnaast ook dat we iedere vrije minuut leuke dingen doen. En dat laatste doen we de laatste 8 weken samen met een groot aantal bezoekers die ons bezig houden. Dit blog gaat over alle bezoekers en activiteiten van de afgelopen tijd. We kunnen ons voorstellen dat je dat eigenlijk allemaal niet wilt weten (het is ook rot om te zien en horen als je in Nederland bent)  dus we nemen het je niet kwalijk als je dit blog overslaat…

Fiona was onze eerste bezoeker die samen met Kitty een heel weekend onze logeerkamer kwamen testen. Het was een gezellig weekend waarin we een bezoek brachten aan de Melbournse editie van ons Eindhovense “Glow”; licht architectuur / kunst op en om bestaande gebouwen in het centrum. Het was heel indrukwekkend, maar met meer dan een miljoen mensen in de straten van Melbourne CBD was het extreem druk. Lopen ging niet echt, maar ach je moet het een keer gezien hebben. 

De logeerkamer was goedgekeurd dus een van Fiona’s vriendinnen Rowena was de volgende die kwam logeren. Zij bleef één avondje omdat ze als fotografe een 2daagse fotoshoot had in Melbourne. Erg gezellig , leuk en handig ook omdat  Rowena tot voor kort zelf in onze wijk woonde en inmiddels ons persoonlijke Informatiebureau is voor alle leuke en hippe plekken in Melbourne en omgeving. Daarnaast is ze ook onze groenteboerin. Ze woont  in  een grote boerderij waar ze zelf groente en fruit verbouwd. Van al dat lekkers worden wij regelmatig voorzien doordat er weer een grote mand afgeleverd wordt. De meest lekkere en gek gekleurde tomaten die je kunt bedenken. Als niet tomatenliefhebber is er een wereld voor JP open gegaan. Er bestaan dus echt lekkere tomaten en dat zijn niet die rode dingen uit de supermarkt.

We hadden al eerder verteld dat we Bernard en Hilde met de kinderen hebben ontmoet die hier ook neer zijn gestreken voor een jaar. Inmiddels hebben we al veelvuldig contact met hen gehad. Linde is een keer met Janne gaan spelen (lekker spelen in het Nederlands was voor Linde wel weer een keer fijn).  JP is met 3 van hun kinderen en Linde en Else in de vakantie naar de dierentuin geweest. De fietsen zijn over en weer uitgeleend omdat er bezoekers waren en het toch wel heel leuk is om door Melbourne te kunnen fietsen. Tot slot is Bernou komen oppassen op Linde en Else. Heel handig dat ze ook kon/wilde blijven slapen. Wij hadden een etentje en kroegentocht met een aantal van Anne’s  collega’s en dat eindigde niet heel vroeg. Linde en Else waren helemaal blij want Bernou is Else’s  grote vriendin.

Nadat we Bernou had terug gebracht kwam Gary de logeerkamer bemannen. Gary is een Australiër waarmee JP in 2002 zo’n 3 weken door Midden en Zuid Amerika heeft gereisd. Om precies te zijn 2 weken door Mexico en later ook nog een weekje in Peru waar Anne toen ook bij was. In alle jaren die volgden hebben we via facebook contact gehouden en nu waren we zo dichtbij dat een bezoekje niet uit kon blijven. Hij woont zelf in de buurt van Sydney maar kwam voor een 2 weeks bezoek naar Melbourne. Hij heeft  een paar dagen bij ons gelogeerd.  Naast leuke dingen met hem samen te hebben gedaan zoals wijnproeven (zijn specialiteit) in de Yarra Valley zijn we ook nog een weekend met zijn andere vrienden weggeweest naar Daylesford en heeft JP met de meisjes nog een dagje op het strand doorgebracht met Gary en weer andere vrienden van hem. De meiden vonden het allemaal fantastisch. Die vrienden zijn dol op kinderen en konden niet stoppen met gekkigheid en kastelen bouwen op het strand. Else wilde niet eens meer mee naar huis … Natuurlijk staan er alweer allerlei uitnodigingen voor etentjes dus die zullen we binnenkort een keer inlossen. Gary heeft ons daarnaast ook uitgenodigd voor een verblijf in zijn buitenhuis in Durras (met uitzicht op zee). Tsja het is rot, maar dat moesten we dan maar eens gaan plannen!

Voor een gynecologisch oncologisch congres zijn we een lang weekend naar Canberra gereden. Op de heen weg hebben we in Beechworth geslapen; een mooi klein Australisch plaatsje. Op de terugweg sliepen we in Albury; niet zo pittoresk maar het hotel had een zwembad en dat telt zwaarder voor de meisjes. Canberra was zoals verwacht matig interessant. Het is de hoofdstad van Australië. Volledig gepland aangezien Sydney en Melbourne het midden vorige eeuw niet eens konden worden wie de hoofdstad zou worden. Ze kozen dus een stuk land precies in het midden en hebben daar de stad gevestigd en de regering. Het is architectonisch volledig uitgedacht en volledig gevuld met ambtenaren. Wij hebben Canberra alleen in de regen gezien en werden er niet enthousiast van (ook met droog weer matig interessant vinden Australiërs). Het congres was vooral erg gezellig, zoals dat hoort, en tussendoor leerzaam. Vooral de oefensessie voor het examen van Australische fellows was goed om te doen. Het top design appartement deelden we met Petra, een collega uit Nijmegen. Dat was erg gezellig en leverde binnen een kwartier geluidsoverlast op vanwege het tikkertje en verstoppertje  spelen wat je prima kon doen in een appartement van 150 vierkante meter.  JP en de meiden hebben zich deze week bezig gehouden met museumbezoeken, lunchen, bioscoopbezoek en in het te grote bad met fantastisch uitzicht op het meer.

Op 20 april kwamen Francis en Eefje aan. Linde en Else hebben we dit pas die dag ervoor vertelt want zelfs toen hebben ze ons nog meer dan 100 keer kunnen vragen hoe lang het nog zou duren voor ze er waren.  Omdat Francis en Eefje pas aan het einde van de dag zouden landen wilden wij er natuurlijk wel weer een dagje uit van maken. Die middag (eerste paasdag) hebben we dus een high tea gehad in een historisch huis in een natuurpark net naast het vliegveld. We hebben daar voor het eerst heel veel kangoeroes van dichtbij kunnen zien, slechts 20 minuten van ons huis en 5 minuten van het vliegveld. Best apart om naar 50 kangoeroes in het wild te kijken terwijl er zo’n gigantische grote nieuwe airbus (A380) over scheert. Om 17.00 uur waren ze daar dan eindelijk. We hadden een ontvangst bordje voor ze gemaakt, maar het was zo rustig dat ze ons niet konden missen. De meisjes waren heel blij; Linde kon niet stoppen met knuffelen. Natuurlijk waren de koffers niet aangekomen maar in Singapore achter gebleven. We zijn er inmiddels aan gewend en de volgende ochtend werden ze netjes door een taxi afgeleverd.

Aangezien het Pasen was had Anne vrij en hadden we een goed paasontbijt voorbereid met heel veel chocolade. Tsja we staan er bekend om dus dan moet je je naam hoog houden. Gelukkig waren we enkele weken eerder langs een chocolade fabriek gekomen en hadden we de benodigde eieren in kunnen slaan.  
In de 2 weken dat Francis en Eefje er waren hebben we een 5 daagse roadtrip gedaan. Eerst via de Great Ocean road naar Port Fairy. De plaats aan het einde van deze fantastisch mooie weg waar Fiona en Keith wonen. We zijn heel gastvrij ontvangen en er werd door Fiona en haar moeder een fantastische roast lamb voor ons bereid. De gastvrijheid van de Aussies liet zich direct weer zien. Na 2 heerlijke dagen in Port Fairy zijn we naar de Grampians gereden. Een super mooi nationaal park waar de kangoeroes, emoes, kaketoes, parkieten, etc. allemaal gewoon langs je raam lopen / vliegen. We zaten daar in een stacaravan op een camping van vrienden van de ouders van Fiona. Een Nederlands stel dus we hadden de beste caravan gekregen met uitzicht op een vallei waar de hele dag kangoeroes en emu’s aan het grazen waren. Heel bijzonder om op een omgevallen boom te zitten omgeven door hoge bergen en tientallen kangoeroes en emu’s om je heen te zien. Laat staan de parkieten en kaketoes die uit je hand komen eten. Allemaal wild maar zo gewend aan mensen dat ze er niet meer van schrikken. De overige dagen dat Francis en Eefje er waren moest Anne werken. ’s Ochtends brachten we de meisjes naar school, gingen we met z’n 3-en bij de preps lezen en dan gingen we op toer door Melbourne. s‘Middags waren we weer net op tijd thuis om de meisjes van school te halen. Francis kon het dan niet laten om toch even wat dingen in het huis schoon te maken of de was te strijken. Zoals een goed schoonzoon betaamt zeg je daar dan niks van en maak je er netjes gebruik van. Ik mis dat nu wel moet ik zeggen.
De 2 weken zijn voorbij gevlogen en waren fantastisch gezellig. Het afscheid viel zwaar bij ons. We moesten het weer met z’n 4-en doen en misten het gezelschap van Francis en Eefje. Daarnaast was het ook erg leuk om te laten zien waar je woont en wat je doet. Gelukkig viel het afscheid bij de meisjes mee, vooral omdat ze direct werden afgeleid door Else’s eerste kinderfeestje bij Spencer, een van haar klasgenootjes.

De komende weken is het weer rustig. Eind juni eindigt hier de second term en hebben we de “winter” vakantie waar we het warme noorden opzoeken van de Kimberley. Kort daarna komen Rob en Mariëlle met de kinderen dus dat wordt weer gezellig!

Als er geen bezoekers zijn is ons ritme als volgt:

Door de weeks gaan de meisjes naar school, Anne werken en JP werken en huishouden doen;

Zaterdagochtend doet Anne nog even visite in het ziekenhuis en hebben de meisjes een rustig ochtendje.
Zaterdagmiddag  gaan we  in een van de wijken in Melbourne lunchen om daarna die wijk verder te ontdekken. Het centrum vinden we zelf niet zo interessant. Maar Melbourne kent veel hippe wijken die fantastisch zijn om te shoppen, te eten of gewoon door heen te wandelen.

Op zondag is Anne echt vrij en dan rijden we Melbourne uit (max 1,5 uur) of stappen op de fiets. We zijn bijvoorbeeld langs de Merry Creeck en de Yarra rivier naar een kinderboerderij gefietst, een zonnig tochtje in de natuur en de eerste keer dat de meiden koeien en geiten konden melken in een miljoenen stad.

In het volgende blog zullen we ingaan op de vele speciale dieren die we hier al gezien hebben. Deze is dan ook speciaal voor Linde en Else haar klas die al vele verzoeken hebben ingediend voor alle dieren die ze gezien hebben.

Oh ja, het zijn wat veel foto's geworden. Sorry daarvoor maar het is lastig kiezen als je er al 3500 hebt gemaakt… ;-)